Η ΑΛΑΦΡΡΟΙ΄ΣΚΙΩΤΗ 5

  εδω η αρχη
τελικά δεν εμφανίστηκε σε αυτό το πρώτο ραντεβού, ήταν κλεισμένο για τις 31 του μηνά στις 10 η ώρα το πρωί, θυμάμαι σαν να ‘ναι χθες κάθε στιγμή εκείνης της περιβόητης μέρας. Είναι εκπληκτικό το πώς η μνήμη μας κρατά επιλεκτικά κάποια στοιχεία, ενώ κάποια αλλά τα απομακρύνει με περίσσια ευκολία….. για να γυρίσουμε όμως στο θέμα μας, εκείνο το πρωινό σηκώθηκα νωρίς χωρίς να έχω κλείσει μάτι όλη την νύχτα, το μυαλό μου στριφογύριζε συνεχώς σε εκείνη και στην στιγμή που θα την συναντούσα ξανά. Έπλαθα ιστορίες για το πώς έπρεπε να ντυθώ, για το πώς θα της μιλούσα όταν θα την συναντούσα, πια θα ‘ταν η πρώτη μου λέξη, τη θα έπρεπε να ’χω μαζί μου, λουλούδι η λουλούδια, τι χρώμα έπρεπε να είναι και αλλά πολλά. Τσάμπα όλη η προετοιμασία γιατί όπως προείπα εκείνη δεν εμφανίστηκε καθόλου στο πρώτο μας ραντεβού….. την περίμενα με τις ώρες κάτω από τα δέντρα της πλατείας, και αν δεν υπήρχαν αυτά είναι σίγουρο ότι θα περίμενα κάτω από τον καυτό ήλιο ….. δεν τολμούσα βλέπεις να πάρω τηλέφωνο, τις ώρες που περίμενα έλεγα μέσα μου << δεν μπορεί, κάτι θα έτυχε, να τώρα θα πάρει τηλέφωνο και θα μου πει <<…..>>. Έπλαθα στο μυαλό μου ένα σωρό λόγους για να την δικαιολογήσω …… Μόνον στον πραγματικό δεν πήγε ο νους μου. Ποιος λέτε να ήταν? Απλό …….  Παρακοιμήθηκε. Έτσι τέλειωσε άδοξα το πρώτο μας ραντεβού. Βέβαια, αργότερα πολύ αργότερα εκείνην την μέρα πήρε τηλέφωνο, όχι εκείνη μα η μητέρα της για να μου πει το τι συνέβη και να ζητήσει συγγνώμων. Έτσι το ραντεβού μεταφέρθηκε την επομένη μέρα, 1^η του Μάη την ιδίαν ώρα. εξού και το προσωνύμιο << το κορίτσι του Μάη >>. Έτσι την θυμάμαι ακόμη και σήμερα, έτσι όπως ήρθε να με συναντήσει εκείνη την πρώτη φορά……...  

 ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ